WXWXWXWXWXWXWXWXWXWX  

Is Rusland verplicht de Belgische eigenaars van oude waardepapieren te vergoeden ?

Volgens de internationale wetgeving en de internationale jurisprudentie kunnen wij vaststellen dat een staat verantwoordelijk blijft voor de leningen uitgegeven door de regeringen die er zich zijn opgevold, op basis van het concept “het voortduren van de staat”.

De voorbeelden zijn talrijk in de wereld :

Om maar de meest recente te noteren :

1986 – Groot-Brettannië onderhandeld met de USSR over het vergoeden van de Britse burgers eigenaars van Russische waardepapieren van voor 1917.

De 45 miljoen £ vastgelegd in de Baringbank sedert de revolutie van 1917 zullen mogen gebruikt worden voor de Britse rechthebbende te vergoeden.

Deze zullen zo’n 52 % van de waarde van hun waardepapieren terugkrijgen.

1990 – Zwitserland krijgt een vergoeding voor hun bezittingen die werden vernield tussen 1939 en 1945 evenals voor hun genationaliseerde bezittingen  ten gevolge de inlijving of de bezetting van Polen, de Baltische republieken en Roemenië.

1992 – Het Frans-Russisch verdrag  betreffende de regeling van de financiële geschillen.

1993 – Het “Club de Paris” akkoord : Rusland herkend de enige erfgenaam te zijn van de schuld aan Frankrijk (hier moet worden gezegd dat de Russische Federatie wenste deel uit te maken van de “Club de Paris” gezien deze instelling de inning van internationale schulden vergemakkelijkt.

Op deze manier zou Rusland gemakkelijker een Tsaristisch vermogen van 79 miljard Euro kunnen terugvorderen, vermogen dat verspreid is in banken in gans de wereld en waarop Rusland aanspraak maakt.

Men kan hier werkelijk spreken van gebrek van samenhang vanwege de Russische Federatie die alles in het werk stelt om het Tsaristisch vermogen in de wereld te innen en waarvan ze zich dus de erfgenaam acht. Daarentegen, weigert Rusland de buitenlandse Tsaristische schuld te herkennen waarvan het “in geen enkel geval”  de erfgenaam van is ! !

1987 – Groot-Brettannië onderhandelt met China over de terugbetaling van de Chinese schuld. De Britse rechthebbende krijgen zo 25.126.952,31 £  te verdelen.

In 1994 gaat deze betaling door en  krijgen de Britten zo’n  62,25 %  van hun Chinese waardepapieren terugbetaald.

1996 – Frans-Russisch memorandum : Rusland zal 400 miljoen $ storten voor het vergoeden van zijn oude Tsaristische waardepapieren. Gezien de talrijke Franse rechthebbende (315.000) krijgen deze maar ongeveer 1 % van de tegenwaarde van hun waardepapieren. Hier moet ook worden gezegd dat de 400 miljoen $ de uitkomst is van een wederzijdse schuldentegemoetkoming. In dat opzicht kan men zeggen dat de Franse rechthebbende geholpen hebben de Franse staatsschuld aan Rusland te betalen. De ontevredenheid is dan ook groot in Frankrijk waar de rechthebbende zich bedot voelen.

Wat België betreft, hebben verschillende landen van de vroegere Oosterse blok  reeds hun schulden in orde gebracht, het gaat hier ondermeer over Polen, Roemenië, Bulgarië…  Gegevens hieromtrent kan men verkrijgen bij het Belgisch Luxemburgs wisselinstituut (B.L.W.I.) , de Berlaimontlaan, 14 – 1000 Brussel - tel: 02/221 47 28.

Op dit ogenblik onderhandelen Frankrijk en China enerzijds, en Frankrijk en de erfgenamen van Ottomaanse schuld anderzijds, een tegemoetkoming betreffende deze dossiers.

Wat de Chinese oude waardepapieren betreft, zijn de deskundigen van beide landen reeds benoemd. Men kan dan ook binnen korte tijd de uitslag verwachten van hun werkzaamheden.

We hebben ook vernomen dat de regering van de Verenigde Staten van Amerika in onderhandeling zijn met China om tot een akkoord te komen wat de Chinese schuld betreft aan de VS.

Er moet opgemerkt worden dat in het verleden, en meer precies in 1926, de USSR en voorstel deed aan Frankrijk om Tsaristische schuld te regelen. Hierbij stelde de Russen voor 3.660.000.000 Goudfranken te storten aan Frankrijk met als compensatie het openen van een goederenkrediet van een bedrag van 120 miljoen $ door Frankrijk. Wat Frankrijk toen weigerde.

Wat de laatste jaren betreft (en het heeft het Westen veel geld gekost ) :

In 1996 heeft Rusland een nieuwe internationale obligatielening uitgegeven van

1 miljard  $ (de eerste sinds 1917).

Van 1996 tot 1998 onder toezicht van het IMF werden meer dan 30 miljard $ aan Rusland gestort onder vorm van leningen aan dit land.

Volgens Westerse schattingen zijn zo 10 tot 15 miljard $ van de toegestane fondsen verdwenen uit de kassen van de Russische staat ten gunste van Russische zakenmannen of mensen verwant met de regering. Deze cijfers werden aan het licht gebracht door een lid van de Amerikaanse Bankcommissie van de Kamer der vertegenwoordigers, vermeld door AFP. Hij kon amper geloven wat de enquêteurs van zijn land kenbaar maakten :

verduistering van fondsen, financiële maffia handelingen en andere insidermisdrijven en die tot het onthullen geleid hebben van andere netwerken met maffiabedoelingen . (Bron : “ La Tribune”  van 30 augustus 1999).

Wij denken dat de enige manier voor Rusland om het internationaal  vertrouwen te herstellen erin bestaat een gunstige financiële veiligheid sfeer op te bouwen, met zijn tegenwoordige,toekomstige en zeker verleden verplichtingen nauwkeurig na te leven.

Wij hopen dat Rusland zich niet langer zal blijven ontrekken aan de internationale wetgevingen.

Het bewijs is zo vóór handen dat Rusland zich niet langer kan onthouden de waardepapieren van voor 1917 te vergoeden wanneer deze bestempeld zijn met de staatsgarantie van een vroegere Russische regering.

De USSR heeft met een eenvoudige beslissing (door Lenin in 1918) de Tsaristische buitenlandse schuld nietig verklaart en de buitenlandse bezittingen in Rusland in beslag genomen, deze investeringen en bezittingen kwamen de Bolsjewisten best van pas. Het gaat hier immers over de grootste financiële beroving aller tijden  en dat gans het Westen in gedrang bracht.

Indien Rusland zich ooit bij de groep van democratische landen wil aansluiten en met hen op gelijke voet wil afhandelen in de toekomst, dan zal het zich moeten onderwerpen aan de wetgevingen die in deze democratische zone van toepassing zijn.

Rusland kan blijven beweren dat het de erfgenaam niet is van het Tsaristisch imperium, maar wel van de USSR, het is onbetwistbaar dat het de USSR is dat van deze reusachtige beroving voordeel heeft getrokken. Bijgevolg heeft ook de Federatie van Rusland er voordeel uitgetrokken  -  is zij de erfgenaam niet van de USSR ? -  Bovendien, door blijven te beweren dat ze in geen enkel geval de erfgenaam is van het Tsaristisch imperium, kan men niet begrijpen dat ze het buitenlands Tsaristisch vermogen, het koste wat het wil, wil terugvorderen, vermogen dat volgens de Russen 79 miljard  Euro zou bedragen.

Kortom, indien de Federatie van Rusland logisch wil blijven zal ze vroeg of laat moeten onderhandelen met de rechthebbende van haar vroegere schuld, zoals de internationale wetgevingen er haar zal toe verplichten.

Het is dus geen ijdele hoop voor de beroofden om aan een juiste vergoeding te denken, het is een vaste overtuiging dat men hen binnenkort tot hun recht zal laten komen.